18 Şubat 2009 Çarşamba

bir dokunuş merhem olur her yaraya

gece, her zamankinden daha karanlık. ay yok ortada, yıldızlarsa sanki biraz keyifsiz. birazdan ders başlayacak. sınıfa doğru yürüyorum. küçük menderes’in haykırışları beni çağırıyor. gitmemek olmaz. yanaşıyorum ırmağın kıyısına. o haykırıyor, ben susuyorum. kamelyaya yaslanıp izliyorum, bereketin bu delice akışını. düşüncelerimi bastırıyor suyun hararetli sesi.

tek bir şey diliyorum.

hızlı adımlarla sınıfa yöneliyorum. her zamanki yerime oturup, odaklanmaya çalışıyorum anlatılanlara. nafile. buğulu camlar, parlayan yazı tahtası ve yan düşmüş kitaplarda dolanıyor gözüm. fasülyeden dinliyorum dersi. konu da biraz karışık. ha gayret derya, dersin bitmesine az kaldı.

beklenmedik bir arkadaş çıkıp geliyor, gece hala karanlık. cümleler, iyi geliyor biraz hüzünlü halime. sıyrılıyorum buruk ruh halimden. hüzünlü bir kadından, küçük bir kız çocuğuna dönüşmem çok zaman almıyor. 

konuşuyor, konuşuyor, konuşuyoruz...

eve geldiğimde, şımarık bir tebessümle dalıyorum uykuya. bu gece tekrar farkına varıyorum ki gerçek arkadaşlar sessiz çığlıklarınızı hissedip, yanımızda olur. 

ne zaman üstesinden gelemeyeceğim sorun olduğunu sandığımda ya da kendi derinliğimde, kalp kırgınlıkları arasına sıkıştığımda, bir arkadaş eli kavrar yüreğimi.

işte bu mucizevi dokunuş, merhem olur her yarama.



4 yorum:

Nily dedi ki...

Öyle günler olur ki insanın hayatında gömülür kendi içine, kapatır bütün kapıları pencereleri, saklanır en derin en gizli köşeye. Kimse anlam veremezken bu hallere, bazıları anlar işte. Sen farketmeden görür kapandığını, sen bir şey demeden hisseder ne olduğunu, bilir en kuytu köşelerini, bilir anahtarın nerede saklı olduğunu ve en önemlisi bilir ne zaman gelip seni çıkarması gerektiğini. Ne erken gelir ne de geç kalır, elini hep doğru zamanda uzatır. Ağlıyorsan ağlar seninle beraber, gül diye zorlamaz seni; çünkü bilir boşalmadan o gözyaşları, kalacaktır hep içinde yeri. Gülüyorsan ondan mutlusu yoktur, paylaşır gözleriyle neşeni, tebessümü yüzünde çiçek olur açılır. Kendi derdiyle dertlenirken bile unutmaz gene seni. Nasılsını içten, özlemi yürektendir. Gönül yapma derdi yoktur, eğrileri doğru yapmaz yüzün gülsün diye, her şey düzelecek yalanları ile avutmaz seni. Mesafeler varsa arada bilirsin ki kalbindesin, araya girse bile zaman gördüğünde bıraktığın yerdesin. İşte budur onları değerli yapan. Bugün dostların sesleri ile dolu dünyam ve sevgileriyle içimde büyüyorlar şu an…


bu da benden olsun, bu dost yüreğe..geçen sene çok uzaktayken, aslında yalnız olduğum ama yalnız hissetmediğim doğum günümde yazmıştım.

derya dedi ki...

seninki de dahil olmak üzere yüreğimde güzel dostların sıcaklığı. tek bir cümle, enseme konan bir öpücük gibi ürpertir bedenimi. tek bir cümle, beni kendime getirir. yalnızlığı sever ama dostlarımsız yapamam. aşksız geçen bunca yıla bu yürek başka nasıl dayanırdı ki?
yazdıklarını okudukça, unuttuğum cümlelerim geliyor. yaşasın nily yazmış diyorum. bulutlar kadar sonsuz, naif ve samimi; ateş gibi sıcak, saçların gibi neşeli canım dostum. uzaklıklara meydan okuyarak kopmadık artık mümkün değil kopmak.
sevgilerimle

Tiger's Sigh dedi ki...

Dostluk benim için de hep hava, su gibi olmuştur. Ama yanıldığında kanın cnaından birinden daha çok acıtır. ah ne acıtır ah ne acıtır aşk gibi...var olan asil dostluklar hep sürsün dilerim...

derya dedi ki...

var olan asil dotluklar hiç bitmesin.