labirent

 otizm..

gerekçe

ne gerek var ..?

olana

olmayana

yaşanana

yaşanmayana

yarım kalmışlığa

ne gerek var

?

nemli

nemli iklimler gibi yanaklarım

gülerken süzülüyor minik denizlerim

makyajımı kullanılmış palet gibi dağıtıyor tuzlu damlalar

aynada göz göze geldiğimde 

buğulu gözlerimle

şunlar geçiyor aklımdan;

bu kadar güzel ağlarsan hep ağlatırlar...

keyif

dilinde hiç söylemediğin bir şarkıyı mıraldanarak uyanıp

 dans eder gibi vedalaştığında yatağınla,

 neşeli allık fırçası dokunuşları 

ve 

son noktayı koyan rujun,  

       yazı kucaklayan yasemin kokun harmanında;

 kendiliğinden sarıp sarmalayan ipeksi keyif duygusu.. 

merhaba sana!

belki de

 ben öldüm belki de haberim yok..

değil

daha değil.

gözyaşlarının hiç sırası değil!

kor ol, yan.

köz ol, 

kül ol ama savrulma.

dağılma!

içinden sızsın gözyaşların,

gizli nehirlerinle buluşsun.

kimse görmesin.

Umut hissetmesin..