zulada kalmış bir yazı:bazen

bazen

ne gitmek

ne kalmak

ne susmak

ne konuşmak

ne de yazmak geliyor içimden

*

oyun oynadığım sözcüklere sırt çeviremiyorum

elimde bir virgül ile uykuya dalacakken

yükü beynime çöküyor sözcüklerin

yazmam gerekliliğini hissediyorum,

hissettiriliyorum

sözcüklerin esaretinden ancak yazarak kurtulabiliyorum

nasıl başlayacağımı

nasıl biteceğini bilmeden

harfler birbirinin yanına ilişiveriyor

tek solukta el ele tutuşurken onlar,

bir ünleme dolanıyor, asla noktayı koyamıyorum!

*fotoğraf, onur pehlivan

olursa

olursa kız bebeğim olsun.

herşeyi unuttursun.

pıtırcık burnu

tontiş parmakları

kokusu bir ömre bedel

gülüşü nedensiz olsun

en yoğun işimin arasında

usulca sokulup öpsün

benim bir kızım olsun

annesinin can yoldaşı

annesi biricik kızının oyun arkadaşı olsun

yılların hediyesi olsun

23 nisan, mutlu olsun çocuklar

tohum otizm vakfı'ndan, süleyman'ın resmi

ayna

*

ayna beni yansıtsana

ayna beni yanıltsana

gözümü kapadım

sen çıkar gizemleri

söz kızmayacağım

ayna beni anlatsana

sustuklarımı açıklasana

hissettiğim ama göremediğim

derinlerdeki küçük kızı bulsana

ayna susmasan

bu gece konuşsan

beni yormasan..

**fotoğraf, onur pehlivan

pasta

Lale bana pasta yap

neşeli ve kocaman bir pasta amaa

yemekten yorulayım, uykuya dalayım

sen başla pastayı yapmaya

çalarsa kapı ben giderim açmaya

yaparken seni izleyeyim.

dilersen yardım da ederim

süslerken fikrimi alırsan sevinirim

kırmızı bir mazda

minik bir bebek

bir avuç eriği paylaşan saçları topuz iki ihtiyar teyzeyi

unutma

yaparken pastayı

biliyorum ki

ikimiz de aynı şeyleri düşüneceğiz

“neleri beklerken neleri yaşadık

en çok nerede yanıldık”

ben çayı demliyorum Lale

söyle fırına çabuk pişirsin pastayı

çünkü bekleyecek sabrım kalmadı

arkadaşlar gelecek daha!

bu da aşk

*

aşık olacaktım,
buram buram aşk kokacaktım
kaçamak bir bakışa
sualsiz esir olacaktım
kendimi teslim edecek
ama ..
eksik kalmayacaktım

büyü

çocuk aklı ya

boyum uzayınca büyüyeceğimi sanmıştım
parmak uçlarımda adımlar atmıştım

yaşadım, kavradım, kanadım
vee büyüdüm

büyülenmedim; başım da göğe ermedi hani!

büyürken, hayali kaldı hayallerimin
hevesliyken isteksizleştim

aldığım yaraları tek başına sarabilme becerisi
büyümek olsa gerekti