hayal

kurmaktan yorulmadığım hayallerim,

düşmekten kabuk bağlamayan yaralarım,

ve 

ısrarla almadığım dersler var !

göreceli

belki bir gün

elbet bir gün

işte o gün!

bebeem

 18 haziran; umut'un ilk ''anne'' dediği gün.

mutluluktan havaya uçtuğum gün!

kişisel tarihimin en önemli ikinci günü..

umut artık bana; ''bebeğim'' şımarınca ''bebeeem'', ''şekerparem, bitanem'' diyor.

eriyor, eriyor kimi zaman atom parçacıklarına ayrılıyorum.

düşlerimi durduramıyorum.

ilkokul çağında bir kahvaltı masasında; 18 haziran'da ''bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü.. 

ortaokul döneminde bilgisayarda oyun oynarken; ona sarılıp; 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü.. 

lisede arkadaşları ile buluşmak için hazırlanırken; karşısına dikilip 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..

üniversitede final zamanıdır haziran. ders temposunun arasında bir şişe bira açıp 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..

bana bu günleri göster sevgili yaratıcı.

kesit

ışığı kapatıp, sakin adımlarımı duymadan, kokumu duyacaksın önce. uzun ıslak saçlarımı taramış, pijamalarımı giymiş ve el kremimi ellerime iyice yedirerek yanına yaklaşacağım. sen belki tv izliyor ya da müzik dinliyor olacaksın. muhtemelen "mis kokulum" diye öpeceksin. hiç izin istemeden oturduğun koltukta önce kendime sonra saçlarıma dizlerinde yer açacağım. nemli saçlarım tenini serinletecek ama varlığımı duyumsamanın verdiği mutluluk şikayet etmeni engelleyecek. izlediğin program ya da dinlediğin müzik hakkında konuşacağız. saçımı okşayacaksın, iyi kurutmamışsın diyerek.. elbette tınlamayacağım ne de olsa üzerinde konuşacak bir konu bulur, değiştiririm konuyu.. bir elin kumandada bir elin elimde göbeğimin kıyısında buluşacak ellerimiz. bende göreceksin, öğreneceksin çünkü aşkta dokunuşun şifa olduğunu! ve ben kocaman gülümseyerek belki burada uyuyabilirim diyerek, uykuya dalacağım. dün gece kurduğum bu hayal gibi..

hayaller

hayallerim, bir hayata sığar mı?

*

gezeyim, tozayım. 

keşfedeyim.,

yeni bir yabancı dil öğreneyim. 

masterımı tamamlayayım.

mutfak kültürümü geliştireyim.

kalabalık sofralar kurayım.

zamanımı dolu dolu yaşayayım.

dans edeyim.

sevdiğim adamla uyanayım.

şarap yapmayı öğreneyim.

dostlarımla gecelerce süren sohbetler edeyim.

spor yapayım.

sevdiğim adama hep aşık kalayım.

yaramaz bir bebeğin annesi olayım.

gülüşü güzel bir kadın olarak anımsanayım.

fotoğraf çekeyim.

başkalarına faydalı olayım.

iİşimi hakkıyla yerine getireyim.

iç dengelerimi hep koruyayım.

deneme türünde bir kitap yazayım.

çevremdekileri mutlu edeyim.

hep kendim olayım.

kutu gibi bir evde yaşlanayım.

geç kalmayayım.

uzak

hızlı çarpıyor yüreğimin dalgaları. hüznün hassas dengesindeyim.. sağ gözümden damlarsa göz yaşım başkasına, soldan yola çıkarsa kendime içlenirim. genelde çene altımda buluşur gönlümün çiğ damlaları… beni bir ben mi en iyi anlarım?

bu yüzden mi uzağına bırakıyorum kendimi başkalarının? bir başıma çok korunaklıyım. incitilmek mi tüm kaygım?

mutlu kız modunda ahkam kesiyorum günlük hayatta! hüznüm ve mutluluğum o kadar içrek ki ayırdına varamıyorum. yarısı sökülmüş ve tekrar sarılmış bir yumak gibiyim anlayabilene aşk olsun, sözün gelişi değil cidden aşk olsun! ve de artık olsun.

gün içinde kendime dışardan bir kamera ile baktığımda; çalışırken gülümseyen, şarkı söyleyen, kimi zaman aklına komik bir şey gelip kahkaha atan, kimi zaman ekran koruyucuya bakıp hayal kuran ya da tek kaş havada olayı kavramaya çalışan bir derya’yı izliyorum. çıksa çıksa zorlama bir duygusal komedi olur benim hayatım ancak saray sineması’nda gösterime giren!

düşünmekten, anlam aramaktan, dolanmaktan, hayal kurmaktan, sayıklamaktan yoruldum!

.gel artık