kuzucuğum uyanmasın diye sessizce hazırlanıyordum işe gitmek üzere. öyle güzel uyuyor ki kıyamadım öpmeye ama onu öpmeden de evden çıkmak istemiyordum.
kreş için çantasını ve giysilerini hazırlamak için odadan çıkıp döndüğümde yatağın ayak ucunda oturmuş beni bekleyen oğlumu buldum. ''anne'' dedi sessizce. onu öpüp koklayacağım için çok sevindim. yumuldum mis kokan pembe gül kokulu oğluma.
18 haziran; umut'un ilk ''anne'' dediği gün.
mutluluktan havaya uçtuğum gün!
kişisel tarihimin en önemli ikinci günü..
umut artık bana; ''bebeğim'' şımarınca ''bebeeem'', ''şekerparem, bitanem'' diyor.
eriyor, eriyor kimi zaman atom parçacıklarına ayrılıyorum.
düşlerimi durduramıyorum.
ilkokul çağında bir kahvaltı masasında; 18 haziran'da ''bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..
ortaokul döneminde bilgisayarda oyun oynarken; ona sarılıp; 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..
lisede arkadaşları ile buluşmak için hazırlanırken; karşısına dikilip 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..
üniversitede final zamanıdır haziran. ders temposunun arasında bir şişe bira açıp 'bugün bana ilk anne dediğin gündü'' dediğimdeki halini, yüzünü, saçlarını, gülüşünü..
bana bu günleri göster sevgili yaratıcı.
