normal

ben hala normale dönemiyorum. içimden bir şey yapmak gelmiyor. kitap okumak bile istemiyor canım. sosyal paylaşım sitelerine bakıyorum millet rutin hayatına çooktaan döndü. sanki hiç şehit vermedik! sanki neredeyse her gün şehit vermiyoruz...

anlayamadım..

ekmekte berkin, denizde alyan, her bayrakta gencecik şehit askerlerimiz ve onlardan geriye kalanlar geliyor aklıma. 

ruhum daralıyor..

yankı

sesler geldi coğrafyasından yüreğimin. 

konuğu var sandım. 

goz ucuyla baktim..

meğer yalnızlığın yanķısıymış.

keder

çocuklar sadece doğmalı

ölmemeli

öldürülmemeli


* fotoğraf onur pehlivan

kıvılcım

bu yağmurlara rağmen hangi kıvılcım yangın çıkabilir ki içimde?

şarkı

atmışım bacak bacak üstüne, kıvrılmışım ikili koltuğa detone sesime bakmadan sözlerini yarım yamalak bildigim yabancı şarkıyı defalarca söylüyorum. mutlu muyum ne?

gece

gece yarısını az biraz geçe, serince bir gecede, gelmeyen uykuyu iyice kaçırmak için yudumladığım kahveye bayılıyorum..

derece

dun tanıştım

hayatımın 360 derecesi ile

umut ile başladığım noktaya

enkaz halinde vardım..