kendimin yollarına düşüyorum neredeyse her akşam. kısa ya da uzun olan yolculuklar.. oyalanıyorum çıkmaz sokaklarımda kendimin, bir avuç hüzne sığınıyorum. mesafeli geliyor her yolculuk sonrası bazı duygular. ya kendime alışıyorum ya da acıya.. hafiflemiş bir hisle dalıyorum uykuya.
