sevgilim

ingilizce en sevdiğim sözcük "suddenly". 30 yıldır bu böyle..ancak türkçe en sevdiğim sözcük konusunda kafa patlatmadığımı fark ettim.. 

"sevgilim" bir hitap olsa da en çok bu sözcüğü seviyorum. çok net, çok muzip, çok romantik, çok şefkatli, cok aşk, çok baştan çıkarıcı, çok hayat, çok ait. her seyin çoğu aslında!

mesela, "sevgilim.." ile başlayan hiçbir cümle olumsuz devam edemez.

"sevgilim" demeyi çok özlemişim.

sözcükler ve aşk

sadece sözcüklerle sevebilir miyim? uzağında durarak, dokunmadan sadece ve sadece sözcüklerimle.

sadece sözcükler ile dokunma mesafesindeyken bile dokunmuş gibi hissedebilir miyim?

karşımdayken, parmak uçlarımı gezdirmektense kirpiklerinde; noktasız, virgülsüz sözcükleri konduruvermek, dokunamadığım kirpiklerine! adayarak her sözcüğü aslı suskunluk olan hallerime! dokunamadığım ellerinde kar tanesi gibi eriyebileceğimi sadece ve sadece sözcüklerimle anlatabilir miyim?

sadece sözcüklerimle seversem acı çekerim.

bildiğimden kendimi bakmam gözlerine, takılırım başka bir noktaya. oyalanırım başka detaylarda..

ancak sözcüklerimle çektiğim sızıyı dindirebilirim.

doğu diyarlarının esintilerini taşıyan ruhum, hem sözcükleri özgür bırakmak hem de dokunmak isteyecek kaygısızca.. vee asla aşk konusunda “sadeceler ” ile yetinmeyi bilmeyecek.

sözcüklerim benim sihirli yara bantlarım...