ortalık sessiz, gece yarısı. önceki birkaç gece de olduğu gibi, buluşma vakti, bahar’ın gönderdiği kitabım ile. kucağımda kitap, ama ben çoktan kayboluyorum satırlar arasında. giderek hızı artan sayfa çevirme sesi daha sık duyulmaya başlıyor. bitirdiğimde az da olsa buruldu içim, alışmıştım seyt ile shura’nın aşklarını okumaya…36. baskısını tamamlayan roman, 576 sayfa olmasına rağmen, bir solukta okunabilecek türden. nermin bezmen’in dedesinin hayatının bir kesitini akıcı ve samimi bir o kadar da belgeler eşliğinde bizlere aktarması, eseri mükemmel kılıyor.
nermin bezmen’i geç keşfettiğim için hayıflanıyorum. zevkime güvenen herkese içtenlikle öneririm.
bahaaar, kurt seyt & murka’yı da göndersene :)
