umut

bitmeyen dualarımın gizli öznesi.. her nefesimi şiir yapan canım oğlum.

kırık

hayallerin kırıkları da can yakar mı ?

çat çat çaaat

gebeliğin son ayında resmen karnımın derisinin çatlama sesini duydum üstelik her adım atışımda. faciaydı! estetik kaygıları geçtim canım çok yanıyordu kaşıntısı da cabasıydı.

üçüncü aydan itibaren johnson baby yağı, mustela çatlak önleyici ve lierac çatlak önleyici krem kullanmaya başladım. kesmedi bio oil yağ o da kesmedi arifoğlu çatlak önleyici yağ ee hindistan cevizi yağı iyiymiş diye hadi onu da deneyelim dedim amaa 7. ayda çat çat çatladım. hemen çatlak giderici krem arayışına başladım ve lierac çatlak önleyici kremde karar kıldım. halen de kullanıyorum. bakalım sonuç alabilecek miyim?!

kaşıntıma bir tek yurtdışından gelen %99 aleo vera içerikli krem iyi geldi. diğerleri hep foss boşu boşuna bir sürü geceliğim yağ oldu. önerim gözden çıkaracağınız bir kaç giysinizi giyin yağlandıktan sonra lekeler hemen çıkmıyor, uğraştırıyor.

disguzi

değinmek hatta hatırlamak istemediğim gebelik şikayetim.

en keyifli olmam gereken ilk üç ayımı zehir eden durum. geçeceğini umarak hatırlamak istemediğim için yazmak da istemediğim lanet kötü ağız tadı. çikolatanın tadı hiç acı olur mu?! içtiğiniz su zehir gibi gelir mi?! yediğiniz her tadın kendi tadı dışında berbat, kötü, acı, metalik bir iğrençliğe dönüşmesine disguzi denilmekteymiş. gebeliğin ilk 14 haftasından sonra geçermiş ! o mucizevi 14. haftayı bekliyorum..

sakız çiğnemekten nefret ederim. iş yeri çekmecem, mutfak dolabı, çantam, montumun cepleri sakız dolu. günde en az 15 defa diş fırçalıyorum ağız suyu gargarası cabası.

çok yoruldum ve mutluluğumu hiç yaşayamadığım için çok üzgünüm. bitsin artık

40

evet tam da kırkımda anne oluyorum. bu süreçte çok acı forum yazılarına rastladım, çaresiz çığlıklara tanık oldum..

kırk yaşında anne adaylarına karşı çok acımasızlar. okudukça üzüldüm.

çeşitli nedenlerden dolayı bebek sahibi olmak için geciken anneler için yazmak istedim. sağlığınız yerindeyse bebeğinize kavuşmak için engeliniz yok. eyvah yaşlandım, geç kaldım telaşlarına kulak asmayın lütfen. kendinizi bu kısır döngüden çıkarın. bu sizin kendiniz için yapabileceğiniz en büyük iyilik olacaktır.

40 yaşında anne adayı olarak çok iyi biliyorum bu duyguya geç kalanları.. takvim takipleri, bir umut yapılan testleri, kırmızı lekeler yüzünden yıkılan hayalleri. iki sene boyunca ben de yaşadım bu gerilimleri taa kii son gittiği doktor normal yol ile bebek sahibi olabilecek kadar sağlıklısın diyene kadar. kapatın kulaklarınızı olumsuzluklara her kadının 40 yaş eşiği, sağlık durumu farklı. açıkçası ben de tercih etmezdim bu yaşta anne olmak ama koşullar bunu gerektirdi, geç kaldım diye vazgeçecek de değilim hani!

benim durumum moral olsun kasıtlı can sıkan yorumculara. naçizane bir kaç öneri paylaşmak istiyorum. öncelikle çok isteseniz de odağınızda bebek edinme olmamalı, gündemin ilk konusu yapmayın. uğraşlar bulun kaygı arttıkça olasılık düşüyor. bilimsel çok açıklaması var ama ben konuya pek hakim değilim açıkçası. tatile çıkın, moralinizi yüksek tutun, folik asit kullanımı önemli mutlaka doktorunuza danışın, tahlillerinizi yaptırın.

kendi kendinizin doktoru ve umudu olun.

prova

mucizenin de provası oluyormuş...

evlilik

Henüz bir yıl bile olmadı fakat diyebilirim ki evlilik ekip işi. Kaç zamandır ihmal ettim putuheba yı, elim varmadı. Valla bence evlilik kadınlara zor, erkekler için ideal bir durum olsa gerek :) Niyetim sitem etmek değil. bugün eve geldim. Aslında tam içeri girerken yuvaya geldim nihayet diye adımımı attığımda eşim evimizi temizlemiş, sağ olsun. Cidden çok mutlu oldum. Teşekkür ederim Volkan Beyim ;)