önce

*

aşk

tutku

zerafet

uyum

mutluluk

özlem

paylaşım

sonsuz

tam



bazen

izlemek için fırsatını kolladığım film: kaybedenler kulübü. bana yazacak pek bir şey kalmamış açıkçası..

lale

bu şahane fotoğraf karesini görünce aklıma tek bir şarkı geldi. bal arısı olmak istedim. ve aklıma düşen parçayı hemen paylaşmak istedim. istanbul'un laleleri ve istanbul kadar gizemli bir kadın...

yok

çoğu yok

azı yok

başı yok

sonu yok

dert çok

ortak yok

hayal var

umut yok

kendin seçtin

suçlu yok

var mı bir bilen?

bayatlayan ruhumu

nereden değiştirebilirim

var mı bir bilen

                                              ?

kilit

göze

dile

düşe

hisse

kilit!

yas

matem havasında nefes almak ne zormuş.. aldığım her nefesten utandım dün akşam üzeri, şehit düşen oğlunun mezarı penceresinden görünen kadının evinde. hiç konuşmadım. gözyaşlarım sel olacaktı ama buz tuttu. hapsettim yaşlarımı gözlerime, ağlamaktan bitap düşen annenin yanında ağlayamadım.

yaşlı bir kadın hapşırdı. "çok yaşa" bile diyemedim. utandım düşüncemden. ama düşündüm..

eve dönerken, şehit çocuğun mezarı başında salınan türk bayrağı'na takıldı gözlerim. bu bayrağın kaderi midir kanla bezenmek? ya da hangi bayrak için bu kadar kan dökülmüştür? bu yüzden çok daha yüce, kutsal ve de eşsiz.

ama bir o kadar gözü yaşlı..